حدود سه دهه است که دهه اول شهریور به نام هفته دولت نام گذاری شده است ، در این هفته مسئولین دولت از رئیس جمهور گرفته تا وزرا گزارش کار سالیانه خویش را به پیشگاه رهبری و ملت تقدیم می کنند .

امسال نیز هیات دولت به ریاست آقای احمدی نژاد به حضور مقام معظم رهبری رسیدند.

در ابتدای این جلسه آقای احمدی نژاد گزارشی از اقدامات دولت در سال گذشته به محضر رهبر عزیز و ملت ایران تقدیم کردند .این گزارش چنان جامع بود که آقا به صدا و سیما دستور دادند عین گزارش رئیس جمهور از سیما پخش گردد.

حضرت آقا در این سخنرانی به شدت از دولت نهم و شخص آقای احمدی نژاد حمایت کردند و مرزهای نقد سالم و تخریب را روشن نمودند.

البته بنده در این مقاله قصد ندارم که فرمایشات رهبری در این زمینه را تکرار کنم که در روزهای گذشته رسانه ها به این کار پرداخته اند بلکه آن چیزی که بنده را به نوشتن این مطلب واداشت مقاله ای بود که از آقای ابطحی در نشریه شهروند امروز درج شده بود.

آقای ابطحی در این مقاله به صراحت ادعا کرده اند که دولت هیچ کاری را به نفع ملت در این سه سال انجام نداده اند . ایشان با برشمردن حوزه های مختلف کاری دولت از جمله اقتصاد و سیاست داخلی و سیاست خارجی دولت را در هر سه حوزه فوق ناموفق خطاب کرده اند.

آقای ابطحی تاکید کرده اند که دولت نهم در بی سابقه ترین وضعیت مطلوب از لحاظ اقتصادی قرار داشته اند ولی هرگز از این وضعیت و شرایط مطلوب استفاده نکرده اند از جمله قیمت بالای نفت و ...

آقای ابطحی یا از واقعیت های اقتصادی جامعه اطلاع ندارند و یا خود را به نفهمیدن زده اند .

کنت پولاک از متخصصين مسايل خاورميانه و از پژوهشگران موسسه بروکينگز در واشينگتن، در مقاله ای که اخيرا در نيويورک تايمز چاپ شده، می نويسد: «ممکن است بسياری اين طور نتيجه گيری کنند که رسيدن بهای نفت به بشکه ای ۱۴۰ دلار برای کشورهای خاورميانه توليد کننده نفت يک موهبت است. ولی در نهايت ممکن است اين خاورميانه باشد که بيش از هر بخش ديگر جهان از اين وضعيت آسيب ببيند.»

اقتصاددانان قیمت بالای نفت و سایر اقلام صادراتی کشورهای جهان سوم را در تحلیل نهایی به سود این کشور ها نمی دانند زیرا در نهایت این افزایش قیمت با بالا رفتن قیمت کالاهای صنعتی که این کشورها یعنی کشورهای جهان سوم وارد کننده آن هستند جبران می شود و در نهایت این کشورهای صادرکننده نفت هستند که ضرر می بینند نه کشورهای صنعتی .

آقای ابطحی از روی آوردن کشور های صنعتی به انرژی های جایگزین سخنی نمی گویند زیرا نمی خواهند ملت از واقعیت های اقتصادی مطلع باشند.

آقای ابطحی می توانند در این زمینه به مقاله ای که درسایت خبری محبوبشان یعنی BBC با عنوان ضربه قیمت بالای نفت بر اقتصاد جهان درج شده است سری بزنند."۱"

آقای ابطحی از خشکسالی گسترده امسال که در اثر عدم بارندگی و نیز سرمای سخت زمستان گذشته سخنی نمی گویند و گویا در نظر ایشان همه این شرایط جزو بهترین وضعیت های ایران از زمان کوروش به این طرف بوده است .

آقای ابطحی از تورم سخن می گویند اما از تورم بی سابقه زمان آقای هاشمی که بنا به گفته عباس عبدی از زمان هخامنشیان به این طرف بی سابقه بوده است سخنی نمی گویند.

بگذاریم و بگذریم !

ابطحی در ادامه به انتقاد از سیاست خارجی دولت نهم می پردازند !ایشان سقوط طالبان در افغانستان و صدام در عراق را به نفع ایران دانسته و عنوان کرده اند که دولت نهم در ابتدای کار با سقوط طالبان در افغانستان و صدام در عراق مواجه بوده اند که این امر بهترین وضعیت را از لحاظ سیاست خارجی در اختیار دولت نهم قرار داده بود ولی این دولت از این شرایط استفاده نکرد !

گویا از دید آقای ابطحی آمریکا افغانستان و عراق را برای همراهی با دولت نهم اشغال کرده است و هیچ نظر سوئی در این زمینه ندارد!

کدام دیده بینایی است که افزایش تولید و صادرات مواد مخدر تحت نظارت نیروهای اشغالگر آمریکایی را نبیند و کدام انسان منصفی است که شاهد اقدامات تروریستی روز افزون گروهک تروریستی جندالله و ... را تحت حمایت آمریکا و انگلیس در شرق کشور شاهد نباشد.

آقای ابطحی گویا ناامنی های حاصل از اقدامات تروریستی گروهک پژاک در غرب کشور را شاهد نیستند و گویا همه این ها توهمی بیش نیست !

ابطحی روابط ایران با غرب در زمان خاتمی را رو به بهبود دانسته اند و گفته اند که این روابط رو به پیشرفت بوده که دولت فعلی قدر این پیشرفت را ندانسته و ایران را منزوی کرده است !

در این مورد با آقای ابطحی موافقم که روابط ایران با غرب در زمان دولت اصلاحات رو به پیشرفت بوده چرا که غرب به سردمداری آمریکا مشغول پیشروی به مرزهای عقیدتی ، فرهنگی و سیاسی ایران اسلامی بودند که این از نظر آقای ابطحی پیشرفت قابل تقدیری است.

از دیدگاه آقای ابطحی توسعه  روابط  با دول غربی به ای نحو کان و حتی به قیمت مصالحه بر سر اصول بنیادین انقلاب ضروری است و گناه دولت نهم در نظر ایشان این است که حاضر نشده در مقابل زیاده خواهی غرب به اندازه کافی عقب نشینی کند.

ابطحی نتیجه استکبار ستیزی دولت نهم را انزوای ایران اسلامی می دانند !

بهترین جواب به این سخن ناصواب ابطحی قسمتی از پیام تاریخی حضرت روح الله در سالگرد به شهادت رسیدن حجاج و پذیرش قطعنامه می باشد:

"نكته­ی مهمي كه همه ما بايد به آن توجه كنيم و آن­را اصل و اساس سياست خود با بيگانگان قرار دهيم، اين است كه دشمنان ما و جهان­خواران تا كي و تا كجا ما را تحمل مي­كنند و تا چه مرزي استقلال و آزادي ما را قبول دارند؟ به يقين آنان مرزي جز عدول از همه­ی هويت­ها و ارزش­هاي معنوي و الهي­مان نمي­شناسند، به گفته قرآن كريم هرگز دست از مقاتله و ستيز با شما بر نمي­دارند مگر اين كه شما را از دين­تان برگردانند...بعضي مغرضين ما را به اعمال سياسي نفرت و كينه­توزي در مجامع جهاني توصيف و مورد شماتت قرار مي­دهند و با دلسوزي­هاي بي­مورد و اعتراض­هاي كودكانه مي­گويند: جمهوري­اسلامي سبب دشمني­ها شده است و از چشم غرب و شرق و اياديشان افتاده است، كه چه خوب است اين سوال پاسخ داده شود كه ملت­هاي جهان سوم و مسلمانان و خصوصاً ملت ايران در چه زماني نزد غربي­ها و شرقي­ها احترام و اعتبار داشته­اند كه امروز بي­اعتبار شده­اند!آري اگر ملت ايران از همه­ی اصول و موازين اسلامي و انقلابي خود عدول كند و خانه­ی عزت و اعتبار پيامبر و ائمه­ی معصومين - عليهم السلام - را با دست­هاي خود ويران نمايد، آن وقت ممكن است جهان­خواران او را به عنوان يك ملت ضعيف و فقير و بي­فرهنگ به رسميت بشناسند ولي در همان حدي كه آن­ها آقا باشند ما نوكر، آن­ها ابرقدرت باشند ما ضعيف، آن­ها ولي و قيم باشند ما جيره­خوار و حافظ منافع آن­ها، نه يك ايران با هويت ايراني – اسلامي، بلكه ايراني كه شناسنامه­اش را آمريكا و شوروي صادر كند، ايراني كه ارابه­­ی سياست آمريكا يا شوروي را بكشد ..."

 آقای ابطحی حیف که فرهنگ انقلاب را نمی شناسید و اگر می شناختید و حتی یک بار پیام پذیرش قطعنامه حضرت امام را می خواندید این سخنان را نمی گفتید.

پی نوشت :

۱ - صادرکنندگان نفت در خاورمیانه، همه از واردکنندگان کالاهایی هستند که عمدتا در کشور صنعتی تولید می‌شوند. به گزارش صندوق بین‌المللی پول، میزان واردات شش کشور شورای همکاری خلیج فارس، از ۱۵۴ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۳، به بیش از ۳۷۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۷ رسیده است...جمهوری اسلامی به دلیل تحریم‌های بانکی و تجاری غرب و به‌ویژه آمریکا، علاوه بر مشکلات همه‌ی تولیدکنندگان نفت در خاورمیانه، با معضلات دیگری نیز روبروست. یکی از این مشکلات، کمبود سرمایه‌گذاری در صنایع نفت و گاز است که هزینه‌ی استخراج و تولید را افزایش می‌دهد. از سوی دیگر، نیاز ایران به واردات فراوردهای نفتی و دیگر کالاهای صنعتی باعث شده بخش بزرگی از درآمد حاصل از فروش نفت، صرف خرید کالاهایی شود که به دلیل افزایش بهای نفت هر روز گرانتر می‌شوند. بعید است که آقای ابطحی از این مسائل مطلع نباشند ولی از قدیم گفته اند کسی که خواب است را می شود بیدار کرد ولی کسی که خود را به خواب زده است را هرگز !