بسیج جهانی

هر جا از عاشقي بپرسيد عشق چيست تنها به زخم‌هاي خود اشاره مي‌كند. عشق، ترجمه زخم است. عشق حاشيه انسان بر كتاب آفرينش است. عشق، خلاصه جهان است. عشق چكيده ذرات و شيره كائنات است.
عشق كاري‌ست كه تنها از سينه‌ سوخته‌هاي محبت و دود چراغ‌خورده‌هاي معرفت برمي‌آيد. عشق در تاريخ انسان، حلبچه‌اي‌ست كه روزنامه‌نگاران روزمرگي آنرا به سكوت برگزار مي‌كنند. عشق تنگه هرمز زيستن است. تنگه‌اي كه قايق‌هاي ميانه‌رو را به قايق‌هاي تندرو تبديل مي‌كند. عشق يك بسيجي تنها در ميدان مين است.

مرداني بر اين خاك مي‌روند كه مرگ حيفش مي‌آيد يكباره ماهي جان آنان را از حوض تن، بگيرد. جان‌هايي در اين تن ساكنند كه مرگ دوست دارد آنان را توي تنگ بلوري بيندازد و به همه نشان دهد.

من خود يك جانباز ماهرم، تركش‌هاي من باطني‌ست. من از باطنيان زخمم. من عمليات طريق‌القدس كبوترانم بر پشت بام والعصر. به چشم‌هايم نگاه كنيد كربلاي پنج روياهاست. جوهر خون من مركب از شهيدست، قلم من بايزيدست.
احمدعزیزی

 RSS 

POWERED BY
BLOGFA.COM